Βουνά

Κατσινιάρης: Είναι το ψηλότερο βουνό του Αβδελλερού. Βρίσκεται στη δυτική πλευρά του χωριού, σε απόσταση ενάμισι περίπου χιλιομέτρου από το χωριό, στα σύνορα με τα χώματα της Αθηένου. Πιστεύεται πως η ονομασία του βουνού προήλθε από το σκορπιό, που στην κυπριακή διάλεκτο είναι γνωστός ως «κατσινιόρος».
Η κορφή του βουνού ξεχώριζε από μακριά για την ομορφιά της. Όπως ο «κατσινιόρος» έχει κάθετη την ουρά – που είναι και δηλητηριώδης – και ξεχωρίζει από τα άλλα ερπετά, έτσι και το αναφερόμενο βουνό, ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα βουνά της κοινότητας. Κάτοικοι του χωριού, αναφέρουν πως τα πετρώματα του βουνού παρουσίαζαν μοναδική ομορφιά. Δυστυχώς όμως, ο ανθρώπινος παράγοντας συνέβαλε για άλλη μια φορά στην καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος, αφού αφαίρεσαν τα όμορφα πετρώματα και τα μετέφεραν για στολισμό των κήπων των σπιτιών τους.

Κούκος: Βουνό στα νοτιοδυτικά του οικισμού. Βρίσκεται ανάμεσα σε δυο άλλα χαμηλότερα βουνά και φαίνεται σαν «κούκος», γι’ αυτό πήρε και την ονομασία αυτή. Στην ανατολική πλευρά του βουνού, φυτρώνει ένα σπάνιο είδος, πεντάφυλλης ανεμώνας.

Κούρβελλος: Βρίσκεται στη δυτική πλευρά του χωριού. Η ονομασία της τοποθεσίας προήλθε από την ποιότητα του εδάφους της. Εκεί σχηματίζεται μια χοντρόπετρα, που στην κυπριακή τοπολαλιά καλείται «κούρβελλος».

Μαύρος: Βουνό στα βορειοανατολικά. Το όνομά του προήλθε από το μαύρο χρώμα του πετρώματός του.

Μούττη του Αζά: Στα νότιοανατολικά του Αβδελλερού είναι η Μούττη του Αζά. Το τοπωνύμιο πήρε την ονομασία του από τον Παναή Πιερή, ο οποίος διετέλεσε αγροφύλακας και «αζάς» – μέλος του Συμβουλίου της Κοινότητας Αβδελλερού. Ο μακαριστός Παναής κατά την περίοδο που υπηρετούσε ως αγροφύλακας της κοινότητά του, συνήθιζε να κάθεται στην κορφή του βουνού και να απολαμβάνει τη θέα. Οι συγχωριανοί του βλέποντας την συνήθειά του, αποκάλεσαν την κορφή «Μούττη του αζά» κι αυτό, γιατί ο Παναής είχε υπηρετήσει το χωριό ως αζάς.

Μούττη του Λατσιού: Στα νοτιοδυτικά του χωριού υψώνεται το αναφερόμενο τοπωνύμιο. Το όνομά του έχει την προέλευσή του σε «λατσίν» – μικρό πηγάδι, που κάποτε βρισκόταν στη νοτιοδυτική πλευρά του βουνού. Το «λατσίν» εξαφανίστηκε ένεκα της δημιουργίας δρόμου που συνδέει την Αθηένου με την Αραδίππου.

Μούττη των Αλουπιτιών: Είναι στα βορειοανατολικά. Γύρω από τους πρόποδες του βουνού υπάρχουν αρκετές κρυψώνες των αλουπών, από τις οποίες προήλθε και η ονομασία .

 Μούττη των Τρίσκαλων: Βουνό που βρίσκεται στα ανατολικά του χωριού. Η ονομασία του προήλθε από τη μορφολογία των πετρωμάτων του. Μέχρι να φτάσει κάποιος στην κορφή του, αναβαίνει τρία φυσικά σκαλιά.

 Παλλουρόμουττη: Βρίσκεται στα βορειοανατολικά του χωριού. Η ονομασία του προήλθε από τον αγριόθαμνο «παλλούρα» που αφθονούσε στο βουνό. Οι παλλούρες παράγουν τα «κόνναρα», τα οποία πολλοί άνθρωποι και ιδίως τα παιδιά, έτρωγαν στα περασμένα χρόνια. Τα μάζευαν τους καλοκαιρινούς μήνες και τα φύλαγαν σε στάμνες, για να έχουν να τρώνε και κατά τους χειμερινούς μήνες.

 Τζιόνια: Τα «Τζιόνια» βρίσκονται στη νοτιοδυτική πλευρά του χωριού σε απόσταση κάπου ενάμισι χιλιομέτρου. Είναι βουνό χωρίς βλάστηση και η ονομασία του προήλθε από το χρώμα και την ποιότητα του εδάφους του, που μοιάζει με το ορυκτό «τζιόνιν».

 Τζοιμίστρα: Βουνό στα ανατολικά της κοινότητας. Στο Αβδελλερό υπήρχαν αρκετά κοπάδια με αιγοπρόβατα, τα οποία τους καλοκαιρινούς μήνες έμεναν έξω στην ύπαιθρο. Συνήθως τα κοπάδια προτιμούσαν να μένουν στο αναφερόμενο βουνό και γι’ αυτό, ονομάστηκε «Τζοιμίστρα».

 Τιτσιρόμουττη: Βρίσκεται στα ανατολικά της κοινότητας. Ονομάζεται «τιτσιρόμουττη» επειδή το έδαφος του βουνού είναι σκληρό και τελείως άγονο. Δεν παρατηρείται σε αυτό οποιαδήποτε βλάστηση.